Rehabilitacja narządu żucia zalecana jest w przypadku, kiedy u pacjenta pojawią się trudności w mówieniu, gryzieniu pokarmów lub otwieraniu ust. Takie objawy świadczą o uszkodzeniu stawu skroniowo-żuchwowego. W rehabilitacji narządu żucia wykorzystuje się kilka metod.
Dla kogo jest rehabilitacja narządu żucia?
Rehabilitacja narządu żucia powinna zostać przeprowadzona u każdej osoby, u której wystąpiły jakiekolwiek zaburzenia związane z jednym z jego elementów (stawem skroniowo-żuchwowym, mięśniami języka, mięśniami żucia, szczęką lub żuchwą). Wskazania do konsultacji ze specjalistą to:
- trudności z pełnym otwarciem ust (można zaobserwować np. podczas ziewania),
- dolegliwości bólowe w okolicy stawu skroniowo-żuchwowego,
- ból podczas gryzienia pokarmów, mówienia lub otwierania ust,
- zaburzenia czucia w okolicy szczęki i żuchwy,
- zgrzytanie zębów,
- przeskakiwanie w stawie skroniowo-żuchwowym,
- przewlekłe bóle głowy.
Rehabilitacja narządu żucia jest również niezbędnym punktem leczenia chirurgicznego w obrębie twarzoczaszki lub leczenia implantologicznego. Dzięki niej przywracane są prawidłowe relacje między poszczególnymi elementami narządu żucia.
Metody rehabilitacji narządu żucia
W rehabilitacji narządu żucia wykorzystuje się różnego rodzaju metody, które mają na celu leczenie zaburzeń ze strony stawu skroniowo-żuchwowego i innych elementów narządu żucia. Dzięki nim zmniejsza się napięcie w mięśniach i powraca pełna ruchomość stawów, a w efekcie znikają nieprzyjemne dolegliwości.
Podstawowe działania mieszczące się w zakresie rehabilitacji narządu żucia to leczenie stomatologiczne. Czasami samo usunięcie ósemek, odbudowa zęba, korekta jego wysokości lub zabiegi periodontologiczne (usunięcie stanu zapalnego dziąseł) zmniejsza nieprawidłowe napięcie mięśni i niewłaściwe relacje między szczęką i żuchwą.
W leczeniu zaburzeń narządu żucia dużą rolę odgrywa ortodoncja, czyli terapia wad zgryzu. Nieprawidłowo ustawione zęby są przyczyną asymetrii twarzy, kruszenia się szkliwa lub nadmiernego napięcia mięśni i nacisku na poszczególne zęby. Ich wyeliminowanie relaksuje narząd żucia i łagodzi nieprzyjemne dolegliwości. Z tego samego powodu równie ważne jest uzupełnienie braków zębowych (także pojedynczego zęba) oraz odpowiednie dopasowanie protez zębowych (proteza, która się wysuwa lub jest luźna powinna zostać wymieniona na nową).
U niektórych osób stomatolog decyduje się na zastosowanie szyny relaksacyjnej. Jest to silikonowa nakładka na zęby, dzięki której podnosi się zwarcie między szczęką i żuchwą. Takie działanie rozluźnia nadmiernie napięte mięśnie. Szyna relaksacyjna jest stosowana przede wszystkim u osób z bruksizmem.
Do metod rehabilitacji narządu żucia zalicza się również:
- ćwiczenia relaksacyjne (zmniejszające napięcie mięśni),
- deprogramację Koisa,
- leczenie farmakologiczne.
Czas trwania rehabilitacji narządu żucia oraz metoda zależą od rodzaju dolegliwości i ich przyczyny. Przed jej rozpoczęciem każdy pacjent przechodzi indywidualną konsultację.
