Pszenica ozima jest niestety dość mocno narażona na różnego rodzaju choroby. Dla rolników zazwyczaj oznacza to spore straty. Niekiedy zaraza prawie całkowicie wyniszcza plony, innym razem znacznie je zmniejsza lub powoduje spadek jakości ziaren. W przypadku pszenicy choroby mogą dotykać źdźbła, korzeni oraz liści.
Ogromny problem
Do najpopularniejszych chorób pszenicy ozimej możemy zaliczyć między innymi mączniaka, plamistość brunatną, rdzę i septoriozę. Wszystkie one dotykają liści zboża. Z kolei łodygi mogą zostać zarażone plamistością ostrą lub zgorzelą fuzaryjną.
Pierwsza z wymienionych chorób – mączniak prawdziwy, jest niebezpieczny dla zboża, ponieważ odbiera ważne składniki odżywcze. Grzyb osadza się na roślinach, a dzięki specjalnym ssawkom może okradać je z pokarmu. Wczesnym objawem tej choroby jest delikatny, szary nalot na liściach. Kiedy dokładnie się mu przyjrzymy, na jego powierzchni można zobaczyć niewielkie czarne kropki. Po pewnym czasie nalot staje się coraz ciemniejszy. W konsekwencji, jego rozwój powoduje usychanie rośliny. Straty z tym związane mogą być naprawdę duże, dlatego należy możliwie wcześnie rozpocząć ewentualne opryski zboża.
Skuteczne zwalczanie
Rdzę zbóż dzielimy na dwie grupy: brunatną i żółtą. Obie mogą sprawić, że nawet połowa uprawy ulegnie zniszczeniu. Rdza brunatna objawia się plamami na liściach. Doprowadzają one do wysuszenia rośliny. Z chorobą tą ciężko walczyć, ponieważ przenosi się wraz z wiatrem, a nawet deszczem. Jeśli na naszych polach już się pojawiła, powinniśmy znaczenie ograniczyć płytką orkę. Dodatkowo musimy stosować odpowiednie opryski lub zdecydować się uprawianie odmian odpornych na tę chorobę.
Choroby pszenicy ozimej dotykają także jej łodygi lub korzeni. Jedną z popularniejszych jest fuzaryjna zgorzel podstawy źdźbła i korzeni. Jej cechą charakterystyczną jest pojawienie się brązowego koloru na łodydze i korzeniach. Aby zapobiec pojawieniu się zarazy, należy zadbać o wysoką jakość materiału siewnego oraz głęboką orkę. Równie niebezpieczna może być ostra plamistość oczkowa, która powoduje usychanie rośliny, odbierając jej istotne składniki odżywcze.
